|
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
************************************************** برگزاری و شرکت در مراسم و مجالس عزاداری های مذهبی در این شهر از اهمیت به سزایی برخوردار بوده و هست و در کلیه ایام رحلت و شهادت ائمه و معصومین مراسم به خصوصی در مساجد و محافل برگزار میگردد. دادن آش نذری با عناوین(امام آشی ) و( نذری آشی )، ذبح گاو یا گوسفند و تقسیم گوشت آنها با عنوان( امام خیری ) برگزاری مراسم روضه خوانی در منازل و مساجد - پخش حلوا - شله زرد - خرما - شربت - شیر -حلیم و ... در بین عزاداران در روز های به خصوص- شرکت بی ریای اقشار مختلف در مراسم عزاداری و روضه خوانی همگی نشان از ارادت خالصانه مردم این شهر به اهل بیت می باشد.
سپس دستجات هر محله ای بطرف مسجد مربوطه حرکت و مراسم در آنجا ختم می شود و گروهی از عزاداران برای صرف نهار به منزلی که دعوت شده انذ می روند. افرادی که آش نذری (حلیم)یا به گویش محلی (هلیسه) دارند در این روز درب منازل خود را به روی هر رهگذر و میهمان باز می گذارند و مقداری از این آش نیز در بین نیازمندان تقسیم می شود. بعد از ظهر روز عاشورا مجددا عزاداری از مسجد شروع و پس از عبور دسته جات از چندین خیابان به مسجد برگشته و ختم می نمایند. مراسم شام غریبان هم در شب روز عاشورا در مساجد برقرار است روز سوم و اربعین نیز مراسم سینه زنی و زنجیر زنی در سطح شهر و مساجد بر گزار و در مسجد محله ختم می گردد. از قدیمیترین دسته جات عزاداری می توان دسته جات محله پیره ، امامزاده، سرچقا ، چهار بلاغی ،پیره سوند و هادره را نام برد. در قدیم الایام بر اثر رقابتی که بین دسته جات محله های مختلف در بر گزاری مراسم وجود داشته نزاع و درگیری پیش می آید و به همین علت سالها دسته جات به دو دسته محله بالا (اوس محله) . محله پایین (ایشاغه محله) تقسیم و هر کدام مراسم خود را جداگانه بر گزار می نمودند. اوس محله شامل دستجات سر چقا و امامزاده و پیره بوده و ایشاغه محله شامل پیره سوند و چهاربلاغی و هادره بوده است این خصومت در ماه محرم هر سال بیشتر می شده بطوری که ساکنان هر محله ای حق عبور یا اسکان در محله دیگر را نداشته اند این اختلاف تا سالها قبل از انقلاب ادامه داشت که رفته رفته کاملا بر طرف گردیده است. |
||||